Afscheid nemen.

Helaas hebben we afscheid moeten nemen van ons konijne-meisje Sammie.

Sammie is 8 jaar geworden, voor een konijn al aardig op leeftijd, maar daarom doet het afscheid nemen erg veel pijn.

Ligang is donderdag mee geweest naar de dierenarts, waar Sammie nog een vitamineprik en antibiotica kreeg. We hadden hem verteld dat Sammie ziek was en pijn had, en dat hij daarom heel voorzichtig met haar moest zijn.

Hij was erg lief voor haar.

Helaas hebben die spuiten niet geholpen en hebben we haar vrijdag 20-11 alsnog in laten slapen.

Ligang was naar het kinderdagverblijf en toen hij thuis kwam hebben we gezegd dat Sammie weg was omdat ze heel ziek was.

Vooral de eerste paar dagen had hij het vaak over Sammie, maar nu niet meer....
Gelukkig hoor, hoe vertel je een kind van 2 dat z'n grote vriendin niet meer terug komt....?

Dierentuin

Zaterdag 14-11 zijn we met Sander, Dennis en Inna naar Ouwehands Dierenpark in Rhenen geweest. Voor Ligang de eerste keer dat hij de dieren uit de boekjes en van Animal Planet op TV, in het echt zou zien.
Het was één groot feest. Op de heen weg lag Ligang al te slapen, maar toen we bij de dierentuin aan kwamen, werd hij meteen wakker.

Hij heeft zich heerlijk vermaakt. De olifanten en de ijsberen waren toch wel favoriet. Hij heeft z'n ogen uitgekeken en heeft het er na een week nog over. "IJsjebeer zwemmen", zegt hij steeds. Dat was ook wel heel bijzonder om een ijsbeer te zien zwemmen.

Hij heeft lekker in de binnenspeeltuin gespeeld en lekker frietjes gegeten.

Na zo'n drukke dag zou je denken dat hij snel in slaap zou vallen....

Helaas, na al die indrukken had hij er juist meer moeite mee,

hij had een onrustige nacht.

Zondag zijn we bij Marco en Kim op visite geweest.

Zij hebben op 20 augustus een zoon gekregen, Mattis.

Omdat we destijds net in Nederland waren, hebben we het kraambezoekje even uitgesteld.

Ligang vond de baby wel leuk, maar heeft liever wat oudere kinderen, waar hij mee kan spelen en voetballen.

Zo'n druk weekend is zo weer voorbij........

3 Maanden Samen !!!!!!!!

Vandaag is het precies 3 maanden geleden, dat wij ons mannetje in onze armen mochten houden.

In deze 3 maanden is ons leven, maar nog meer die van Ligang, op z'n kop gezet.

Maar we kunnen niks anders zeggen, dan dat het heel goed gaat.

We kunnen ons niet indenken, als hij er niet zou zijn,

Vanaf het moment dat we Ligang zagen, was het ons mannetje.

En wij zijn ook echt "papa en mama van Ligang" zegt hij lief met glim oogjes.

Natuurlijk gebeurt dit allemaal niet over één nacht ijs.

Wij hebben ons bewust kunnen voorbereiden op het ouderschap van een prachtig chinees mannetje. Ligang kreeg van het één op het andere moment een "nieuwe papa en mama".

Zijn wereld is compleet omgedraaid.

Andere familie, andere taal, ander eten, ander klimaat en een ander huis.

Een huis waarin hij meer dan welkom is !!!!!!

En inmiddels weet hij ook niet beter.

Zelden horen we chinese woordjes, hij weet precies bij welke hek hij naar binnen moet en welke auto "mama-auto" is.

Ons leven is verrijkt door de komst van onze fantastische zoon Ligang.

"We houden van jou"............

Eerst werkweek....

Zo, de kop is eraf !!
De eerste werkweek van Sonja zit erop.
Op zich niet echt tegen gevallen, behalve dat ik op een chaotische manier ben teruggekomen op mijn werkplek. Voor mijn vertrek naar China waren er afspraken gemaakt over mijn werkdagen en mijn nieuwe werklocaties.
Helaas is daar niks van terecht gekomen.
De werkdagen zijn prima, maar de locaties zijn nog onduidelijk.
Maar goed.....


Voor Ligang is het deze week een bijzondere week geweest.
Hij is deze week heel veel zonder papa en mama geweest en heeft weer veel nieuwe indrukken op gedaan. Daarnaast was het ook nog eens een drukke week met 2 verjaardagen.
Maar ons mannetje heeft zich prima gehouden.
's Nachts was hij soms wat onrustig, hij droomde erg veel en praat dan veel in z'n slaap.

Maar zoals we al meldde, is hij flink verwend door de opa en oma's.
Zij hebben deze week voor het eerst echt op Ligang gepast, zonder dat wij in de buurt waren.
Maar ook zij hebben zich kranig gehouden.


Ligang aan zijn ontbijt, vlak voor hij voor het eerst naar De Springmuizen (KDV) mocht. Als we hem vroegen of hij straks lekker bij de kindjes ging spelen, riep hij volmondig "JAAAA", en toen we daar aankwamen, wist hij ook meteen dat hij hier heel leuk buiten kan spelen.



We hebben hem samen weggebracht en ook dit keer konden we weer zonder problemen weglopen. "Dag dag, tot zo" riep hij bij de deur en deed de deur achter ons dicht.
Hansjürgen heeft hem weer opgehaald en ook dit keer wilde hij eigenlijk niet mee.
Toen papa vertelde dat hij de vrachtauto bij zich had, was Ligang om en rende hij snel naar Papa. Volgens de "juffen" had Ligang zich keurig gedragen, al moet hij nog wel leren dat niet alles van hem is. Zo had hij met een auto gespeeld en ging even wat drinken halen, toen een ander kindje met 'zijn' auto wilden spelen, ging hij daar een stokje voor steken.
Met z'n vingertje omhoog " Niet doen, is van Ligang", wilde hij dat jongetje laten weten dat het niet de bedoeling was om met die auto te gaan spelen. De medewerksters hebben Ligang uitgelegd dat hier iedereen met het speelgoed mag spelen.
Tja, Ligang moet hierin nog veel leren, maar hij heeft de dames van het kinderdagverblijf al aardig in z'n zak...... Ze vinden hem allemaal z'n lief en aandoenlijk mannetje.
Nou wacht maar af..... hij is ook een echte deugniet.


En na z'n drukke week is het toch echt tijd voor een biertje.
We hadden toch al aangegeven, dat hij alles lust.............

Helaas..... er moet weer gewerkt worden.

Helaas, na dit weekend zit mijn (Sonja) verlof/vakantie erop.
Hansjürgen is al weer een hele tijd aan het werk, en aankomende week mag ik ook weer aan de slag.
Met gemengde gevoelens....
Aan de ene kant vind ik het weer lekker om ook weer wat buitenshuis te gaan doen, ik heb vanaf m'n 16de gewerkt en ik ben er nu wel achter dat hele dagen thuis zitten, niks voor mij is.
Maar aan de ander kant, moet ik mijn kleine poeperd los laten.....

Hij wordt waarschijnlijk enorm verwend, aangezien oma Rutten en opa en oma Kroon gaan oppassen...... En ja..... hij windt iedereen om z'n vinger, met z'n lieve lach en ondeugende ogen. Ook gaat hij naar het kinderdagverblijf en afgelopen woensdag mocht hij komen kijken.

Bij aankomst was het al geweldig voor Ligang, allemaal kindjes die buiten spelen op fietsjes en skelters. Nou, wat wil onze boef nog meer ??!! Eenmaal binnen kon hij meteen aan tafel voor de fruitronde, ook dit is voor Ligang één groot feest. Bij de vraag: hoe heet jij? zegt hij netjes: "Ligam Kroom" . Heel schattig, we hadden het ook zo goed geoefend.....

Om de verdere afspraken te regelen over zijn opvang bij de Springmuizen op KDV Mickey Mouse, moest Ligang op de groep blijven en moest mama voor het eerst uit het zicht....

GEEN PROBLEEM, voor Ligang. Met een lachend gezicht zegt hij: "Dag dag mama, tot zo !!!" En daar gaat mama heen, zelf wel met knikkende knieën en branderige ogen. Gelukkig, voor alle partijen, zijn erg geen tranen gevloeid.

En ja, toen moest meneer weer mee. Dat was een groter drama, hij was net lekker buiten aan het spelen, nou ja.... buiten spelen? Meneer liet zich, als de keizer van China, rond rijden, achter op een mooie driewieler fiets. Met z'n leuke zitje waar je mooi achter op kunt zitten. Hij had zelfs aan een keizerin opgescharreld, die lief naast hem zat. Uiteindelijk moest iedereen naar binnen en kon ik hem, met enige dwang, mee naar de auto krijgen. Dus volgens mij, zit dat kinderdagverblijf wel goed.

Met de taal gaat het heel goed. Alles wat we zeggen zegt hij na en kan al heel veel dingen benoemen. Hij maakt zelfs al korte zinnetjes. "Ligam moe, Ligam apen" en "Haggie (ons konijn Sammie) komkommertje eten". Maar ook laat hij weten als hij het er niet mee eens is: "doete niet meer"(niet meer doen) of "Maar !!!!" (klaar) Zijn woordenschat wordt met de dag groter.

Zijn favoriete bezigheid, is het badje. Hij kan de hele dag in bad zitten. En soms laten we hem lekker een uurtje in bad spelen. Met lege flessen, water van de ene in de andere enzovoort. Hij vermaakt zich prima. Verder is hij dol op papa's vrachtauto en vindt het geweldig als hij met papa mee mag. Dat zit hij prinsheerlijk in z'n autostoel en kan mooi naar buiten kijken.

Tja, ik ga mijn kleine poeperd erg missen, als ik weer moet werken, maar eens moet je de stap weer nemen, en mijn vakantiedagen zijn helaas niet oneindig.......

Wat gaat de tijd toch snel.....

Inmiddels zijn we al weer 6 weken thuis en we kunnen niet anders zeggen, dan dat het heel goed gaat met onze kanjer. We genieten echt van ons mannetje.

En hij doet het uitstekend. Elke dag leert hij weer een nieuw woordje en inmiddels kletst hij ons de oren van het hoofd, HEERLIJK !!!!

We zitten ook volop in de medische ronde.

De kinderarts is zeer tevreden over hem. Zijn gewicht en lengte zijn volgens het nederlands gemiddelde. Bloedprikken was helaas een groot drama, en dat moest toch echt gebeuren.

Daar zijn we op een later tijdstip nog een keer voor terug gegaan en hebben ze het bloed uit zijn voet genomen. Dat is minder confronterend voor Ligang.

De bloedwaarden waren allemaal prima en de inentingen worden nu nagekeken.

Er zijn ook foto's gemaakt van zijn handje en de revalidatiearts is het met ons eens, nu nog niet te beginnen met een protese. Hij redt zich prima met één goed functionerende hand.

En dat willen we zo veel mogelijk blijven stimuleren.

We zijn super trots op onze Ligang !!!!!!!!!!!

4 weken samen....

Vandaag zijn we 4 weken samen.
Wat gaat de tijd toch snel.
4 weken geleden zagen we na de lunch, onze Ligang voor het eerst.
In de lobby van ons hotel.
Heel toevallig !!!! Hij zat met zijn begeleider te wachten, tot ze naar boven mochten.
Naar de 8ste verdieping van het hotel.
Wij hadden nog even wat gegeten met Jurjen, Janneke en Diego, en gingen naar onze hotelkamer om ons op te frisse en in pak en rok te hijsen.

En daar zat ons mooie mannetje, heel nieuwsgierig om zich heen te kijken.
Wij hadden hem meteen herkend.

Nu zijn we 4 weken verder, en kunnen ons geen voorstelling maken als ons mannetje er niet zou zijn.......
In deze 4 weken hebben we veel spannende momenten gehad, en ontroerende, en ook leuke en blije, en emotionele, en hele boze..... maar we wilden er geen moment van missen.

Wij zijn trots, dat we de ouders mogen zijn van deze kanjer !!!!!!